گوش باید قبل از انگشت بداند
سرعت انگشت دیده میشود؛ شنیدن دقیق شنیده میشود. اگر گوش صدا را تشخیص ندهد، دست فقط شکل نت را تکرار میکند. قبل از قطعهی سخت، باید بتوانی کیفیت صدا، تعادل دو دست و جمله موسیقایی را بشنوی.
قبل از قطعهی سخت، گوش باید صدا را تشخیص دهد؛ تمرین شنیدن، مسیر تکنیک را کوتاهتر میکند.
شنیدن را چطور تمرین کنیم
شنیدن یک استعداد جدا نیست؛ مهارتی است که در جلسه و در خانه ساخته میشود. استاد روی جزئیات صدا کار میکند؛ هنرجو همان دقت را باید به تمرین روزانه بیاورد.
- یک عبارت را آهسته بنواز و فقط به رنگ صدا گوش بده.
- دست راست و چپ را جدا مرور کن تا وزن هر صدا معلوم شود.
- بعد از نواختن، همان عبارت را در ذهن بشنو؛ بعد دوباره بنواز.
- اگر صدا شلوغ شد، سرعت را کم کن تا گوش جلوتر از انگشت بماند.
تکنیک پشت گوش میآید
انگشت سریع بدون کنترل صدا فقط شلوغی میسازد. وقتی گوش هدف را میشناسد، تکنیک جای مشخصی پیدا میکند: رسیدن به همان صدا، نه رد کردن نتها. این همان چیزی است که قطعه را از تمرین مکانیکی به نوازندگی میرساند.
